Ölenlerimiz arkasından üzülmezdik,yeni doğanlarımız için sevinemezdik. Ölümün korkusunu,nefes almanın mutluluğunu yaşayamazdık. Acı çektikçe bağlandığımız hayat boşalır bizde dalından kopan yaprak gibi süzülmeye başlardık.bugün sistemin çarklarında öğütülen bireyler bu süzülüşten memnunken, azınlık (düşünce olarak) olan insanlar anlamsız bir süzülüşün anlamsızlığına dayanamayarak ölümü ararlardı.

boş boş başlık açardık

ölmeyen bir tayyip istemiyoruz

Dünyada Yaşanmazdı..

 ölmek isterdik ozamanda 

ölümün yolunu arardık

eehheeeehhhh

bencedee ölüm iksiri bulunmaya çalışılırdı o zaman da

 ölmezdik

1) etrafta tanrı iddiasıyla gezerdik.

2) kimse miras yedi olmazdı.

3)herkes herşeyi bildiğini iddia edip kimse kimseyi dinlemezdi.(şimdi de farklı değil.)

4)aciz olduğunu bilmek iyidir, öylesi hiç çekilmezdi.