Bir gün ama ne gün.yarın mı?ne kadar kaldı?10 yıl?20 yıl? belli değil.ama o gün hiç gelmeyecekmiş gibi yaşadığımız kesin.bilinmeyen uzaktır ya hep,en uzak.o yüzden ertelenir,vazgeçilir,sonra denir.önce bi şunları halledeyim de...neyi halledeceksin?iş bulacaksın,para kazanacaksın,ev alacaksın,araba alacaksın.bütün bunları yapabilmek için belki hiç istemedğin bi işe gidip geleceksin her gün.günün nerdeyse tamamı,haftanın en iyi ihtimalle beş günü ve hayatının 25-30 yılı.emekli olunca rahat edeceğini düşüneceksin hep.bu arada ölmeyeceksen eğer 60 yaşında emekli olacaksın.sonra? maalesef kimse bize o yaşa geldiğimiz de"bravo,tebrikler,şu ana kadar istediklerini değil senden beklenilenleri yaptın.o yüzden şimdi sana yaşamadığın yıllarını geri veriyoruz demeyecek.zamanın harcanmadığında biriken bişey olmadığını anladığında,zaman tam da o zaman bitecek.
Kolay değil elbette,herkesin yürüdüğü yoldan ayrılıp,bilinmez yol ayrımlarına girmek.ha yapan yok mu?var tabiki.çok da mutlular benim bildiklerim.onlar daha mı çok farkındalar bir gün öleceklerinin bilmiyorum.

inancım.

1.  Ailem
2.  Ailem
3.  Ailem
4.  Ailem ''onlar benim için yaşıyor ya da yaşamaktan öteye çile çekip gün tüketiyor ben de onlar için yaşayıp rahat etmelerini sağlamak isterim ''

ben kendimi öldürmeye cesaret edemem o yüzden şu andaki tek seçeneğim yaşamaya çalışmak

e30 yaşama sebebim

zıçacağını bile bile yemek gibi bişey işte

bu adamı bu yüzden seviyorum

babam.

Yaşama sevincim.

 nalışkanlık